In veel gezinnen van onze school klinkt meer dan één taal aan de keukentafel. Misschien spreken jullie thuis Nederlands, terwijl de kinderen op straat en op school Frans spreken. Of misschien groeit uw kind zelfs op met drie talen: Nederlands, Frans en bijvoorbeeld Engels of een andere familietaal. Voor onze leerlingen in Parijs is meertaligheid vaak heel normaal.
Toch vragen ouders zich soms af: raakt mijn kind niet in de war van meerdere talen? Is het wel goed voor de ontwikkeling? Onderzoek naar meertaligheid laat juist zien dat opgroeien met meerdere talen een grote rijkdom kan zijn.
Taal is namelijk meer dan een middel om te communiceren. Taal is ook verbonden met wie we zijn. In verschillende talen kunnen verschillende kanten van ons leven naar voren komen. Nederlands kan bijvoorbeeld de taal zijn van familie, verhalen van opa en oma, vakanties in Nederland of België, en gesprekken thuis. Frans kan de taal zijn van school, vriendjes en het dagelijks leven in Parijs. Misschien is er daarnaast nog een andere taal die een belangrijke plek heeft in de familie.
Voor kinderen vormt die combinatie van talen een belangrijk onderdeel van hun identiteit. Ze leren als het ware schakelen tussen verschillende werelden. Dat kan soms even zoeken zijn – bijvoorbeeld wanneer een kind een woord in de ene taal wel weet en in de andere taal nog niet. Maar dat hoort bij het proces van meertalig opgroeien.
Wat we vaak zien, is dat meertalige kinderen een sterk gevoel voor taal ontwikkelen. Ze merken bijvoorbeeld sneller dat talen verschillende woorden en structuren gebruiken om hetzelfde te zeggen. Dat helpt hen later vaak ook bij het leren van nieuwe talen.
Minstens zo belangrijk is dat kinderen zich gezien voelen in hun volledige taal- en cultuurachtergrond. Wanneer de talen die thuis gesproken worden gewaardeerd worden, ervaren kinderen dat hun achtergrond er mag zijn. Dat draagt bij aan hun zelfvertrouwen en hun gevoel van verbondenheid.
Op onze school zien we meertaligheid daarom als een kracht. Het Nederlands speelt een belangrijke rol in ons onderwijs, omdat het de taal is waarin kinderen leren lezen, schrijven en zich academisch ontwikkelen. Tegelijk erkennen we dat onze leerlingen dagelijks leven tussen meerdere talen en culturen. Dat is juist wat hun perspectief zo rijk maakt.
Soms horen we prachtige voorbeelden van hoe kinderen met talen omgaan. Een leerling die een woord uit het Nederlands uitlegt aan een vriendje in het Frans. Of een kind dat thuis een verhaal vertelt dat het eerst op school in een andere taal heeft gehoord. Op zulke momenten zien we hoe flexibel kinderen met taal kunnen omgaan.
Voor ouders is het vaak fijn om te weten dat het waardevol is om de thuistaal te blijven spreken. Door in de taal te praten waarin u zich het meest natuurlijk uitdrukt, kunt u diepere gesprekken voeren, verhalen delen en emoties verwoorden. Dat helpt kinderen niet alleen in hun taalontwikkeling, maar ook in hun gevoel van verbondenheid met hun familie en cultuur.
Opgroeien met meerdere talen betekent dus niet dat een kind “tussen” talen leeft. Integendeel: het betekent dat een kind meerdere talen en culturen in zich draagt. In een internationale stad als Parijs is dat een prachtige basis voor een open blik op de wereld.
